കത്തലടക്കാന് വന്ന ഉസ്താദ് കടുംകൈ ചെയ്തുവെന്നാണ് മല്ബു പറയുന്നതെങ്കിലും അത് അത്ര വലിയ കടുംകൈയായി കേട്ടവര്ക്കൊന്നും തോന്നിയില്ല.
നിങ്ങള്ക്കൊക്കെ ചിരിച്ചാല് മതീന്ന് മല്ബുവും.
കത്തലടക്കാന് വന്നാല് അടക്കീട്ട് പോയാ പോരേ, എന്തിനാ ഇമ്മാതിരി ഏര്പ്പാടുകളൊക്കെ എന്ന മല്ബുവിന്റെ ചോദ്യം ന്യായമാണ്. ഉസ്താദിന്റെ ഭാഗം വെച്ചുനോക്കിയാല് അയാള്ക്ക് അയാളുടേതായ ന്യായങ്ങളുമുണ്ട്.
കത്തലടക്കുക എന്നാല് മല്ബൂന്റെ നാട്ടിലെ പ്രാതലാണ്. വയറില്നിന്ന് എരിഞ്ഞുയരുന്ന അഗ്നിയെ പത്തിരിയും ഇറച്ചിയും കുത്തിനിറച്ച് അടക്കുകയാണ് കത്തലടക്കല്. അതിരാവിലെ വായ തുറന്നുപിടിച്ച് മുന്നോട്ട് ഊതിയാല് കാണുന്ന പുക വയറു കത്തി ഉണ്ടാകുന്നതാണ്.
ഉസ്താദിനെ പോലുള്ളവരുടെ കത്തലടക്കല് പുതിയ കാര്യമൊന്നുമല്ല. എല്ലാ ഗ്രാമങ്ങളിലും ഊഴംവെച്ച് ഓരോ വീടുകളില് ഇങ്ങനെ കത്തലടക്കാന് ചെല്ലുന്നവരുണ്ട്. നാടുകളില്നിന്ന് മാറി നിസ്സാര ശമ്പളത്തിനു മദ്രസാ ജോലിക്കെത്തുന്ന ഉസ്താദുമാര്ക്ക് ഇങ്ങനെ ഭക്ഷണം കിട്ടുന്നത് ആശ്വാസം തന്നെ.
പ്രാതലിനും ഉച്ചയൂണിനും അത്താഴത്തിനുമൊക്കെ വീടുകള് മാറി മാറി കയറുന്നതിനോട് അതിന്റെ ഉപഭോക്താക്കളായ ഉസ്താദുമാരില് രണ്ടഭിപ്രായമുണ്ട്. വീടുകളില് പോയി ഭക്ഷിക്കാന് തയാറില്ലാത്തവരെ തേടി ഭക്ഷണം അവര് താമസിക്കുന്നിടങ്ങളില് എത്തും.
കുറേ തട്ടുകളുള്ള വലിയ ചോറ്റുപാത്രം കണ്ടുപിടിച്ചതു തന്നെ ഇങ്ങനെ വീടുകളില് പോകാന് മടിയുള്ളവര്ക്കുവേണ്ടിയാണെന്ന് ചരിത്രകാരന്മാര് പറയുന്നു. ചോറും കറികളും ഉപ്പേരിയും പപ്പടവും ഏറ്റവും മുകളിലെ തട്ടില് മീന്പൊരിച്ചതും വെച്ച് ഭദ്രമായടച്ച് തൂക്കിപ്പിടിച്ച് വിദ്യാര്ഥികള് അധ്യാപകര് അന്തിയുറങ്ങുന്ന പള്ളികളിലേക്കും മദ്രസകളിലേക്കും നീങ്ങുന്ന കാഴ്ച സാധാരണം. ഇങ്ങനെ കൊണ്ടുപോയ ചോറ്റുപാത്രത്തില്നിന്ന് മീന് പൊരിച്ചത് അടിച്ചുമാറ്റിയതിന് മല്ബുവിനും കൂട്ടുകാര്ക്കും ഉസ്താദിന്റെ കൈയില്നിന്ന് അടി കിട്ടിയത് മറക്കാത്ത അനുഭവം.
മീന് പോലെ തന്നെ ആ അടിക്കും നല്ല ചൂടുണ്ടായിരുന്നു.
ഉസ്താദ് വീട്ടില് വന്ന് കത്തല് മാത്രമല്ല, ഉച്ചയൂണും രാത്രി ഭക്ഷണവുമൊക്കെ കഴിക്കുന്നതിനോട് മല്ബുവിന് എതിരഭിപ്രായമില്ല.
പക്ഷേ, ചെലവിന് ആവശ്യമായത് എടുത്ത് ബാക്കി അവിടെ സൂക്ഷിക്കണം എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു ലക്ഷം രൂപ ഒപ്പിച്ച് നാട്ടില് അയക്കുന്നവര് ഉസ്താദിനെപ്പോലുള്ളവരെ കരുതണം എന്നാണ് മല്ബുവിന് പറയാനുള്ളത്.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ നാട്ടില്നിന്ന് ബാപ്പ വിളിച്ച്
മല്ബുവിനോട് പറഞ്ഞു.
പതിനഞ്ചിനു പുറപ്പെടുന്ന ഉംറ ഗ്രൂപ്പില് ഞാനും വരാമെന്നു വിചാരിക്കുന്നു.
എന്താ പെട്ടെന്നിങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം?
അത്, ഉസ്താദ് ഇന്നലെ കത്തലടക്കാന് വന്നപ്പോ പറയാണ്, അമ്പതിനായിരം രൂപ കൈയിലുണ്ടെങ്കില് മക്കയും മദീനയും കാണല് നിര്ബന്ധായീന്ന്. അതായത്, ഉംറ നിര്ബന്ധായീന്ന്.
നീ അവസാനം അയച്ച കാശില്തന്നെ എഴുപതിനായിരം രൂപ ബാക്കിയുണ്ട്. പിന്നെ മറ്റൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല. ബുക്ക് ചെയ്യാന് പറഞ്ഞു.
എത്രയാ തുക?
അതിപ്പോ അധികോന്നും ഇല്ല. 15 ദിവസത്തിന് 60,000 രൂപ.
ആരുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഗ്രൂപ്പാണ്?
അതു വേറെയാരുമല്ല, നമ്മുടെ ഉസ്താദ് തന്നെ.
റേഷന് ഷാപ്പില് പോകുന്നതുപോലെയാണ് ഇപ്പോള് നാട്ടില്നിന്ന് ആളുകള് ഉംറക്കു പോകുന്നതെന്ന് തൊക്കിലങ്ങാടിക്കാരന് ഖാദര് പറഞ്ഞത് ഓര്ത്തുപോയി മല്ബു.
നാട്ടിലെ ഉസ്താദുമാര് ഇതു പോലെ ഉംറ ടൂറു പോലുള്ള ബിസിനസുകളില് ഏര്പ്പെടുന്നത് നല്ലതാണെന്ന അഭിപ്രായമുള്ളയാളാണ് ഖാദര്. കാരണം, പള്ളിക്കമ്മിറ്റിക്കാര് നല്കുന്ന നിസ്സാര ശമ്പളത്തിന് സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്ന അവര് ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടറ്റം മുട്ടിക്കാന് മറ്റു വഴികള് തേടുന്നതിനു പകരം ഇതാണത്രെ നല്ലത്.
ബാപ്പ വരുന്നതല്ലേ, ക്ഷമിച്ചുകള എന്നു റൂംമേറ്റുകള് ആശ്വസിപ്പിക്കുമെങ്കിലും കടുംകൈ കാട്ടിയ ഉസ്താദിനെ കാത്തിരിക്കയാണ് മല്ബു.
ബാപ്പയേയും കൊണ്ടിങ്ങ് വരട്ടെ.
ഒന്നും ചെയ്യാനല്ല. അമ്പതിനായിരം കൈയില് വന്നാല് ഉംറ നിര്ബന്ധമായെന്ന ആ സിദ്ധാന്തത്തെ കുറിച്ചൊന്ന് അറിയാന് മാത്രം.
