ഇന്റര്വ്യൂ കഴിഞ്ഞ് കാത്തിരിക്കുകയാണ് മല്ബു. ഏതു ജോലി ആയാലും ഇന്റര്വ്യൂവിനു ശേഷം തീരുമാനം അറിയുന്നതുവരെ ഇത്തിരി ചങ്കിടിപ്പ് ആര്ക്കുമുണ്ടാകും. അതു രണ്ടു ദിവസമാണെങ്കില് രണ്ടു ദിവസം. പുതിയ മേച്ചില്പ്പുറം തേടുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളില് അല്പം സ്ലോ ആക്കും. യെസ് ഓര് നോ അറിഞ്ഞിട്ടു മതിയല്ലോ അടുത്ത തെരച്ചില്. പക്ഷെ, മല്ബുവിന് അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. ഇതിപ്പോള് കിട്ടാതെ എവിടെപ്പോകാനെന്ന മട്ട്. ഇതുപോലെ എത്ര ജോലി വന്നു, പോയി?
ഇന്റര്വ്യൂ, ടെസ്റ്റ് എന്നൊക്കെ കേട്ടാ തോന്നും ഏതോ വലിയ ജോലിയാണെന്ന്. അങ്ങനെയൊന്നുമല്ല, ഇപ്പോള് ആളെ കിട്ടാനില്ലാതായിരിക്കുന്ന ഹൗസ് ഡ്രൈവറാണ് തസ്തിക. പണി കൊണ്ടുവന്ന ആശാനോട് അപ്പോള് തന്നെ മല്ബു പറഞ്ഞതാണ്.
നിങ്ങള് പോയി പണി നോക്ക് മാഷേ. ഹൗസ് ഡ്രൈവര് പണിക്ക് ഇന്റര്വ്യൂവും കൊണ്ടു വന്നിരിക്കുന്നു.
പക്ഷേ അറിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള് അല്പം ആകര്ഷണമുണ്ട്. മോശമല്ലാത്ത ശമ്പളം, താമസ സൗകര്യം, വീട്ടില് അധികം ആളുകളില്ല. ഒന്നോ രണ്ടോ പേരെ വൈകിട്ടൊന്നു പുറത്തിറക്കി കറക്കിക്കൊണ്ടു വരണം. ഇതിനൊക്കെ പുറമെ കാലാകാലം വീട്ടു ഡ്രൈവറായി തുടരേണ്ടതില്ല എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ ആകര്ഷണം. ഒന്നോ രണ്ടോ മാസത്തിനുശേഷം ഇവരുടെ കമ്പനിയില് ഡ്രൈവറുടെ ഒഴിവു വരും, അപ്പോള് അങ്ങോട്ടു മാറാം.
ഇതൊക്കെ കേട്ടാണ് മല്ബു ഇന്റര്വ്യൂവിനു പോയത്.
കമ്പനിയില് ജോലിക്ക് കയറുക എന്നത് ഏതൊരു ഹൗസ് ഡ്രൈവറുടേയും മിതമായ ആഗ്രഹമായിരിക്കും. വീട്ടിലെ ഡ്രൈവര് പണി എത്ര ആയാസരഹിതമാണെങ്കിലും വീട്ടുകാരികളെ സൂഖുകളില് കൊണ്ടുപോയുള്ള കാത്തിരിപ്പ് സഹിക്കാനാവില്ല. ചില വീട്ടുടമകള്ക്കാണെങ്കില് ഹൗസ് ഡ്രൈവറെന്നാല് വീട്ടുവേലക്കാരനാണെന്നാണ് വെപ്പ്. അങ്ങനെ പണികള് പലതു പറയുമ്പോള് ഡ്രൈവറാണെന്നു പറഞ്ഞ് കോളറ് പിടിച്ചു നില്ക്കാനൊന്നും പറ്റില്ല.
മല്ബുവിന്റെ അനുഭവത്തില് ഏറ്റവും ദുഷ്കരമാണ് ഈ വീട്ടുഡ്രൈവര് പണി. എന്നിട്ടും പിടിച്ചുനില്ക്കുന്നത് വേറെ വഴി ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടാണ്.
ഇന്റര്വ്യൂ വലിയ കാര്യമൊന്നുമായിരുന്നില്ല. സ്ഥിരമായി നില്ക്കില്ലേ? ഇടക്കുവെച്ച് മതിയാക്കിപ്പോകുമോ? റൂട്ടൊക്കെ അറിയാമല്ലോ എന്നൊക്കെ ആയിരുന്നു ചോദ്യങ്ങള്. ഇന്റര്വ്യൂ ചെയ്ത മാന്യനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ത്രീയുടെ ഗമ മാത്രമേ മല്ബുവിന് പിടിക്കാതിരുന്നുള്ളൂ.
അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള് ആശാന് വിവരവുമായി എത്തി. മല്ബു മാത്രമല്ല, മുറിയില് മറ്റുള്ളവര്ക്കും അറിയാന് കൊതി ഉണ്ടായിരുന്നു.
വന്ന ഉടനെ ആശാന് പറഞ്ഞു.
ഓന്റെ നാവ് പോക്കാണ്. പണിക്ക് ഓനെ വേണ്ടാന്ന് ആ തള്ള തീര്ത്തു പറഞ്ഞു.
എന്താ സംഭവം? ഇപ്പണിയില്ലെങ്കില് വേറെ പണി. ആ തള്ളേടെ ജോലി കണ്ടിട്ടൊന്നുമല്ല മല്ബു ഇങ്ങോട്ട് വണ്ടി കയറിയത്. ആശാന് തെളിച്ചു പറ.
നാടു വിടുന്നവന് ആദ്യം നാവുനന്നാക്കണം. മൂര്ച്ചയുള്ള വാള്തലപ്പില് ഉരച്ച് നാവു നന്നാക്കി വന്നാലെ പുറംനാട്ടില് ഗതി പിടിക്കൂ. ആ കഴിവങ്ങനെ വെറുതെ കിട്ടുകയൊന്നുമില്ല. നല്ല പരിശീലനം വേണം. അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് വാളിനു മൂര്ച്ച കൂട്ടിയ ശേഷം നാവു നന്നായി പ്രയോഗിക്കണം.
നിങ്ങള് ഇതെന്താ ഇപ്പറയുന്നത്. എന്റെ നാവിനെന്തു പറ്റി. ഞാനെന്തു പറഞ്ഞൂന്നാ? മല്ബുവിന് ചൊറിഞ്ഞുവന്നു തുടങ്ങി.
അവര് രണ്ടു പേരും ചോദ്യങ്ങള് ചോദിക്കുന്നതിനിടയില് താന് എന്താണ് പറഞ്ഞത്? ഭാഗ്യത്തിനാ നിന്നെ അവര് വെറുതെ വിട്ടത്. ഞാന് എന്തു പറയാന്. ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അവരുടെ ചോദ്യങ്ങള്ക്കൊക്കെ ശരിയായ മറുപടി നല്കി. വിവരം അറിയിക്കാമെന്നു പറഞ്ഞു, മടങ്ങി. അത്രയേ ഉണ്ടായുള്ളൂ.
ഇത്രയേ ഉണ്ടായുള്ളൂ അല്ലേ. പിന്നെ അവര്ക്കെന്താ ഭ്രാന്തുണ്ടോ? നിന്റെ നാവ് മോശാന്നു പറയാന്.
അവര്ക്ക് വേറെ ആരെെയങ്കിലും കിട്ടിക്കാണും. നമ്മളെ ഒഴിവാക്കാന് പറഞ്ഞതായിരിക്കും. എന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഒരു തെറ്റുമുണ്ടായിട്ടില്ല- മല്ബു പറഞ്ഞു.
അതൊന്നുമല്ല. നീ ആ സിനിമേന്ന് പകര്ത്തിയതാ അവിടേം പയറ്റിയത്. ആളുകള് സംസാരിക്കുമ്പോള് നേര്ക്കു നേരെ പറയണം. അവരു കേള്ക്കാതെ പിറുപിറുക്കുന്നത് സിനിമേല് പറ്റും. ജീവിതത്തില് പറ്റില്ല. അവര് ഇന്റര്വ്യൂ ചെയ്യുന്നതിനിടയില് നീ തള്ളേടൊരു ഗമ എന്നു പറഞ്ഞില്ലേ?
ഓ അത്. അവരുടെ ഇരിപ്പും ഭാവവും എനിക്കൊട്ടും പിടിച്ചില്ല. അതോണ്ട് ഞാന് മനസ്സില് അങ്ങനെ പറഞ്ഞിരുന്നു. അവിടെ എന്താ മനോഗതം അറിയുന്ന മെഷീനുമുണ്ടോ? ക്യാമറ കണ്ടിരുന്നു. ഇത്തിരി ശബ്ദം കൂടിപ്പോയിക്കാണും. എന്നാലും ഞാന് പറഞ്ഞത് മലയാളത്തിലല്ലേ? അവര് രണ്ടു പേരും അറബികളും.
അവിടെയാണ് നിനക്ക് തെറ്റിയത്. ആ സ്ത്രീ അറബിയൊന്നുമല്ല. പണ്ടു പണ്ടേ ഇവിടെ വന്ന് അറബീനെ കല്യാണോം കഴിച്ച് താമസിക്കുന്ന കൊയിലാണ്ടിക്കാരിയാണ് അവര്.
മല്ബുവിന്റെ നാവിറങ്ങിപ്പോയി.
